سعید مولایی هرچند که احتمالا باید بعد از این همه مدت که خبری ازم اینجا نبوده ، یه پست خیلی درست و حسابی راجع به یه اتفاق درست حسابی تر بزارم ،…
سعید مولایی آقای توکلی سلام ابتدا می خواستم برایتان نامه بنویسم و بگویم من دلیل اینکه چطور کارگردانی از فیلم عالی پرسه در مه به فیلم بد تختی می رسد را فهمیدم…
سعید مولایی بعضی وقتا خصوصا تو روزای بارونی فک می کنم شخصیت امین توی پرسه در مه بهرام توکلی زبان حال خیلی هاست داستان وقتی جالب می شه که بهتون بگم سرانجام…
سعید مولایی استفاده از کودک در سینمای ایران شارلاتانیسمی آغشته به ریاکاری یا سینمای معصومانه صادقانه سینمای دهه ی هفتاد را (بعلاوه ی چند سال بعد و چند سال قبل از این…
سعید مولایی دلم برای دنیای کلاه قرمزی و پسرخاله تنگ شده برای دنیایی که تلخ ترین شخصیتش ، یه دایناسور فانتزی بود! واسه حمیده خیرآبادی با اون خبه خبه گفتناش واسه فاطمه…
سعید مولایی بعضی وقت ها فکر می کنم پله ی آخر بهترین فیلم تاریخ سینمای ایران است
سعید مولایی بهش گفتم دو ساعت این وسط تایم اضافه داریم. چه کنیم؟ خندید خیلی می خنده ، هر موقع می دونه باید چی بگه ، می خنده ، هرموقع نمی دونه…
سعید مولایی نوشته‌‌ی بهزاد وفاخواه بدون زمان و مکانش معنی ندارد. سال‌های انتهای دهه شصت است و یکی از خیابان‌های بانه. سه تا بچه نه ده ساله یک بلندگوی دستی، احتمالا از…
سعید مولایی بنجامین باتن ، یادگار اول دبیرستانمه، اولین فیلمیه که سی دی بدون سانسورش رو گرفتم، یادمه تمام مدت می ترسیدم پلیس بگیردم و حواسم بود، موقع خریدن کسی نبینتم تا…
قصه‌ها از بودن آغاز می‌شوند.
بودن آدم‌ها، بودن چیزها.
اما زندگی واقعی بیشتر از آنکه قصهٔ بودن‌ها باشد،
قصهٔ نبودن‌هاست.
«یکی نبود»
روایتی است از این گوشهٔ خاورمیانه.
