-
سعید مولایی
- ۱۱ اسفند ۱۳۹۶
- شعر
- (0)
بهترین کاری که میشه کرد
مصلحت دیدن من آنست که یاران همه کار بگذارند و خم طره ی یاری گیرند…
-
- ۲۰ بهمن ۱۳۹۶
- روزنوشته
- (0)
شغل برای حیات
پیش نوشت:محمود دولت آبادی قرار بود در تداکس جوانان تهران سخنرانی کند و حتی ما…
-
- ۲۵ آبان ۱۳۹۶
- روزنوشته
- (0)
مرا دردیست اندر دل
ره میخانه و مسجد کدام است که هر دو بر من مسکین حرام است …
-
- ۱۸ آبان ۱۳۹۶
- ایران
- (0)
هنر تنبلی کردن
به نقل از وبسایت هنر انسانی: تنبلی هنر است» این جمله را فقط وقتی خوب…
-
- ۲۳ شهریور ۱۳۹۶
- روزنوشته
- (0)
حافظ
جدیدا دارم کاری میکنم که بنظر خودم حداقل کار جالبیه دارم اون شعر هایی که…
-
- ۶ تیر ۱۳۹۶
- رسانه
- (0)
کودکی نسل من،کودکی ساختار یافته با هجوم اطلاعات
چند وقتی هست که به شکل جسته و گریخته و هر وقت فرصت شود، بخش…
-
- ۶ تیر ۱۳۹۶
- ایران
- (0)
بنظر من دکتر نون زنش رو بیشتر از آقای مصدق دوست نداره
داستان، مثل خیلی دیگه از داستان‌ها راجع به عشقه،عشقی که برخلاف اکثر داستان های شهرام…
-
- ۶ تیر ۱۳۹۶
- روزنوشته
- (0)
یادداشتی بر مرد بالشی
یکی بود ، یکی نبود در یک جای خییلی دور جایی که دست هیچ انسانی…
قصه‌ها از بودن آغاز می‌شوند.
بودن آدم‌ها، بودن چیزها.
اما زندگی واقعی بیشتر از آنکه قصهٔ بودن‌ها باشد،
قصهٔ نبودن‌هاست.
«یکی نبود»
روایتی است از این گوشهٔ خاورمیانه.