-
سعید مولایی
- ۶ مهر ۱۳۹۷
- شعر
- (0)
نه از اینم نه از آنم من از آن شهر کلانم
راستش حرف که واسه گفتن زیاد داشتم. این مدت ، چند باری هم اومدم پست…
-
- ۱۴ شهریور ۱۳۹۷
- شعر
- (0)
جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو
مرا چشمیست خون افشان زدست آن کمان ابرو جهان بس فتنه خواهد دید از آن…
-
- ۱۴ شهریور ۱۳۹۷
- ایران
- (0)
من از اینجا چه می خواهم ، نمی دانم
تو از این دشت خشک تشنه روزی کوچ خواهی کرد و اشک من ترا بدرود…
-
- ۸ شهریور ۱۳۹۷
- شعر
- (0)
هرگز وجود حاضر غایب شنیده ای
هرگز وجود حاضر غایب شنیده ای من در میان جمع و دلم جای دیگر است…
-
- ۲۶ مرداد ۱۳۹۷
- شعر
- (0)
چو بید بر سر ایمان خویش می لرزم
دلم رمیده شد و غافلم من درویش که آن شکاری سرگشته را چه آمد…
-
- ۳۱ تیر ۱۳۹۷
- کتاب
- (0)
حکمت شادان
خود را به ناشنوایی زدن، بهتر از کر شدن از صداهای ناهنجار است. در گذشته،…
-
- ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
پوچی
احساس می کرد بیگانه است! دقیقا همون طور که آلبر کامو تصویرش می کرد. یک…
-
- ۱۷ فروردین ۱۳۹۷
- ایران
- (0)
اسطوره ها
" اسطوره ها از یک نظام مفهومی نمی آیند ، آن ها از یک نظام…
-
- ۱۴ فروردین ۱۳۹۷
- شعر
- (0)
هشیار کسی باشد
وقتی که استاد شجریان شعر استاد سخن سعدی رو بخونه دیگه آدم چی بگه اصن…
-
- ۱۱ اسفند ۱۳۹۶
- کتاب
- (0)
دغدغه ی این روزا
فک کنم خیلی معلومه که یه مدته هیچ حرفی برای گفتن ندارم. نمی دونم که…
قصه‌ها از بودن آغاز می‌شوند.
بودن آدم‌ها، بودن چیزها.
اما زندگی واقعی بیشتر از آنکه قصهٔ بودن‌ها باشد،
قصهٔ نبودن‌هاست.
«یکی نبود»
روایتی است از این گوشهٔ خاورمیانه.