سعید مولایی I had fallen asleep And I had forgotten to get out of the train. When I woke up, the door was closed And I could'nt do anything …
سعید مولایی پیش نوشت: دلیلی که این چند وقته ننوشتم تا اندازه ای تنبلی و مشکلات فنی بود. وگرنه هم مطلب نوشته بودم ، هم واقعا انقد درگیر نبودم که نتونم پست…
سعید مولایی I was watching my pictures with my university friends. I think We don’t have country for old men! I don’t have enough passion as much as I had. These days…
سعید مولایی ماجرای نیمروز، یکی از تنها ( که تا امروز برای من تنها بوده!) فیلم های تولید شده ی امسال بود که نه تنها قابل تحمل بود ، بلکه بسیار بسیار…
سعید مولایی میتونی ببینی میتونی لرزیدن صداش رو وقتی حرف میزنه ببینی میتونی بشنوی میتونی ترس رو تو پریدن پلک هاش بشنوی نه! چون این ترکیب احمقانه و بی معنای واژه…
سعید مولایی چهارشنبه عصر ۴ هفته پیش - خیابان انقلاب - خارجی من و رفیق شفیقم سعید (معنیه فراواقعی نمی خوام بدم به کارم ، واقعا یه رفیق دارم اسمش سعید هه)…
سعید مولایی آروم بهم گفت بیا جلو هرچند سعی می کرد رعشه ی کوچیک دستاش که بلاخره به علت بالارفتن سن براش ایجاد شده بود رو ازم بپوشونه،ولی من حتی پریدن مردمک…
سعید مولایی پنج شنبه ، فرصتی دست داد تا بعد از بیش از یک سال ، ما بچه های کلاس کارگردانی مدرسه ملی سینما ، دوباره استاد خسرو سینایی رو ببینیم .…
سعید مولایی چند وقتیه که دارم از خودم این سوال رو می پرسم که تو این سن و سال که وقت سفر رفتن من و دیدن دنیا و حضور فیزیکی من در…
قصه‌ها از بودن آغاز می‌شوند.
بودن آدم‌ها، بودن چیزها.
اما زندگی واقعی بیشتر از آنکه قصهٔ بودن‌ها باشد،
قصهٔ نبودن‌هاست.
«یکی نبود»
روایتی است از این گوشهٔ خاورمیانه.
