-
سعید مولایی
- ۱ مرداد ۱۳۹۹
- شعر
- (0)
در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند
پیش نوشت۱: در این چند ماهه چند پست پر و پیمان نوشتم. اما در لحظات…
-
- ۱۶ آبان ۱۳۹۷
- آرشیو
- (0)
یادگاری
دیشب پایان جالبی داشت از اکران فیلمهای مستند منتخب جشن خانه سینما میومدم که در…
-
- ۶ مهر ۱۳۹۷
- شعر
- (0)
نه از اینم نه از آنم من از آن شهر کلانم
راستش حرف که واسه گفتن زیاد داشتم. این مدت ، چند باری هم اومدم پست…
-
- ۱۴ شهریور ۱۳۹۷
- شعر
- (0)
جهان بس فتنه خواهد دید از آن چشم و از آن ابرو
مرا چشمیست خون افشان زدست آن کمان ابرو جهان بس فتنه خواهد دید از آن…
-
- ۱۴ شهریور ۱۳۹۷
- ایران
- (0)
من از اینجا چه می خواهم ، نمی دانم
تو از این دشت خشک تشنه روزی کوچ خواهی کرد و اشک من ترا بدرود…
-
- ۸ شهریور ۱۳۹۷
- شعر
- (0)
هرگز وجود حاضر غایب شنیده ای
هرگز وجود حاضر غایب شنیده ای من در میان جمع و دلم جای دیگر است…
-
- ۲۶ مرداد ۱۳۹۷
- شعر
- (0)
چو بید بر سر ایمان خویش می لرزم
دلم رمیده شد و غافلم من درویش که آن شکاری سرگشته را چه آمد…
-
- ۱۴ فروردین ۱۳۹۷
- شعر
- (0)
هشیار کسی باشد
وقتی که استاد شجریان شعر استاد سخن سعدی رو بخونه دیگه آدم چی بگه اصن…
-
- ۱۱ اسفند ۱۳۹۶
- شعر
- (0)
بهترین کاری که میشه کرد
مصلحت دیدن من آنست که یاران همه کار بگذارند و خم طره ی یاری گیرند…
-
- ۲۵ آبان ۱۳۹۶
- روزنوشته
- (0)
مرا دردیست اندر دل
ره میخانه و مسجد کدام است که هر دو بر من مسکین حرام است …
قصه‌ها از بودن آغاز می‌شوند.
بودن آدم‌ها، بودن چیزها.
اما زندگی واقعی بیشتر از آنکه قصهٔ بودن‌ها باشد،
قصهٔ نبودن‌هاست.
«یکی نبود»
روایتی است از این گوشهٔ خاورمیانه.