یکی از اساتید قدیمی ام ( سیاوش دولت سرایی) متنی نوشته بود با این مضمون…
قصهها از بودن آغاز میشوند.بودن آدمها، بودن چیزها.اما زندگی واقعی بیشتر از آنکه قصهٔ بودنها باشد،قصهٔ نبودنهاست.«یکی نبود»روایتی است از این گوشهٔ خاورمیانه.