-
سعید مولایی
- ۲۶ تیر ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
ضربان صد و بیست
یکی بود ، یکی نبود تو یه شهری که نمی دونیم کجا بوده و تو…
-
- ۲۴ خرداد ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
سایه بازی
سایه بازی ، یکی از قدیمی ترین گونه های تئاتره که به دلیل ساده بودن…
-
- ۲۴ خرداد ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
خداحافظی از تدکس
تقریبا فک کنمسه سال پیش ، یه همچین روزایی بود که واسه حضور تو رویداد…
-
- ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
آبی
بارون میومد بارون بهاری از همون بارونایی که آدم دوس داره توش گناه کنه! اما…
-
- ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
پوچی
احساس می کرد بیگانه است! دقیقا همون طور که آلبر کامو تصویرش می کرد. یک…
-
- ۳۱ فروردین ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
ورزش
پیش نوشت:این متن صرفا یه برنامه ریزی ذهنی ، با صدای بلنده! که لطفا اگر…
-
- ۱۸ اسفند ۱۳۹۶
- پادکست
- (0)
استرالیا
دیشب داشتم همه چیز رو یه جور دیگه می دیدم. با جزییات بیشتر ، با…
-
- ۲۳ شهریور ۱۳۹۶
- روزنوشته
- (0)
حافظ
جدیدا دارم کاری میکنم که بنظر خودم حداقل کار جالبیه دارم اون شعر هایی که…
-
- ۱۷ شهریور ۱۳۹۶
- روزنوشته
- (0)
مفهومی به عنوان تعهد
هرچند که سال های ساله دایره المعارف ها تمام تلاششون رو در ایجاد مفاهیم نسبتا…
-
- ۶ تیر ۱۳۹۶
- ایران
- (0)
قهرمان شلوارک پوش
"آب قعطه!" اینو گفت و رفت! عجیب بود! دمپایی لا انگشتی! یه شلوارک و یه…
قصه‌ها از بودن آغاز می‌شوند.
بودن آدم‌ها، بودن چیزها.
اما زندگی واقعی بیشتر از آنکه قصهٔ بودن‌ها باشد،
قصهٔ نبودن‌هاست.
«یکی نبود»
روایتی است از این گوشهٔ خاورمیانه.