-
سعید مولایی
- ۱۱ مرداد ۱۳۹۷
- آرشیو
- (0)
یار دبستانی به روایت محمود احمدی نژاد
قبلا هم در این یادداشت ، به جذابیت پرسه زدن در آرشیو ها و پیدا…
-
- ۸ مرداد ۱۳۹۷
- آرشیو
- (0)
آینده ایران در دستانی لرزان
یکی از جذاب ترین تفریحات ، خواندن مقالات و تحلیل هایی است که در گذشته…
-
- ۳۰ تیر ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
مرد بدون من
جلوی آینه وایساده بود و با ترس به این مرد جدید نگاه می کرد هنوز…
-
- ۲۶ تیر ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
ضربان صد و بیست
یکی بود ، یکی نبود تو یه شهری که نمی دونیم کجا بوده و تو…
-
- ۲۴ خرداد ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
سایه بازی
سایه بازی ، یکی از قدیمی ترین گونه های تئاتره که به دلیل ساده بودن…
-
- ۲۴ خرداد ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
خداحافظی از تدکس
تقریبا فک کنمسه سال پیش ، یه همچین روزایی بود که واسه حضور تو رویداد…
-
- ۶ خرداد ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
ناصر خان
یکی از اساتید قدیمی ام ( سیاوش دولت سرایی) متنی نوشته بود با این مضمون…
-
- ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
آبی
بارون میومد بارون بهاری از همون بارونایی که آدم دوس داره توش گناه کنه! اما…
-
- ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
پوچی
احساس می کرد بیگانه است! دقیقا همون طور که آلبر کامو تصویرش می کرد. یک…
-
- ۳۱ فروردین ۱۳۹۷
- روزنوشته
- (0)
ورزش
پیش نوشت:این متن صرفا یه برنامه ریزی ذهنی ، با صدای بلنده! که لطفا اگر…
قصه‌ها از بودن آغاز می‌شوند.
بودن آدم‌ها، بودن چیزها.
اما زندگی واقعی بیشتر از آنکه قصهٔ بودن‌ها باشد،
قصهٔ نبودن‌هاست.
«یکی نبود»
روایتی است از این گوشهٔ خاورمیانه.