وقتی کارگردان و نویسنده با هوشمندی تمام شما رو
در طرف آدمی که بخواد قرار می ده و در پایان ، با یک پیچ ، بهمون نشون می ده که
چقدر کارش رو خوب و حرفه ای بلده!
ساعت یازده نمونه ای کامل از فیلم کوتاهی است که
نه تولید عجیب غریبی داره ، نه خط قرمزی رو رد کرده که ما در ایران نتونیم رد کنیم
و نه هزینه ی عجیب غریبی داشته که امکان ساختش برای ما فیلمسازان ایرانی فراهم
نباشه.
تنها توجیهی که در برابر اینکه ، چرا ما نمی تونیم یه فیلم نامزد اسکاری ، مثل ساعت ۱۱ بسازیم اینه که ما بی سواد و تنبلی ام!
انقدر طفره نریم!
اگه اینکاره نیستیم ، بهتره میدون رو واسه بقیه خالی کنیم!
دیدگاهتان را بنویسید