بعضی وقت ها فکر می کنم
پله ی آخر
بهترین فیلم تاریخ سینمای ایران است
پله آخر
-
سعید مولایی
- یادداشت فیلم
- ۱۸ اسفند ۱۳۹۷
- (0)
نوشته قبلی
غروب
نوشته بعدی
کاشکی من دایناسورت بودم
قصه‌ها از بودن آغاز می‌شوند.
بودن آدم‌ها، بودن چیزها.
اما زندگی واقعی بیشتر از آنکه قصهٔ بودن‌ها باشد،
قصهٔ نبودن‌هاست.
«یکی نبود»
روایتی است از این گوشهٔ خاورمیانه.
دیدگاهتان را بنویسید